ما عَدَم هائيم و هستى‌هاى ما

تو وجود مطلقى فانى نما

ما عدم هائيم، دو طور معنى شده: بعضى، هستيهاى ما را عطف بر ما گرفته‌اند؛ يعنى: ما كه ماهيّات ما باشد، و هستيهاى ما كه محض وجود رابطى است، معدوم و نابوديم و هست مى‌نمائيم؛ و تو كه وجود مطلقِ اصلى، در نظر ناقص ما فانى مى‌نمائى! و بعضى هستيهاى ما را مبتدا گرفته‌اند؛ يعنى: هستيهاى ما توئى و از تو است كه وجود مطلق و اصل اصولى كه فنا ندارى!