بروی خاک سیه چرا مکان کرده ای

در این بیابان چرا تو آشیان کرده ای

زچیست دوری پدر ز کودکان کرده ای

خیز نگر یکدمی حال عزیزان تو

یا ابتا سکینه قربان تو